Warmińsko-Mazurska Filharmonia im. Feliksa Nowowiejskiego w Olsztynie należy do najważniejszych instytucji kulturalnych regionu. Jej historia sięga 1946 roku, kiedy powstała Mała Orkiestra Symfoniczna. W kolejnych dekadach zespół stopniowo się rozwijał, a w 1973 roku uzyskał status filharmonii. Instytucja nosi imię Feliksa Nowowiejskiego, kompozytora urodzonego w pobliskim Barczewie. Obecna siedziba filharmonii została otwarta w 2011 roku. Budynek zaprojektował zespół poznańskiego biura Consultor, którego koncepcję wybrano w konkursie architektonicznym. Gmach tworzą proste, geometryczne bryły zestawione z rozległą, przeszkloną strefą wejściową. Kamienne elewacje nadają całości spokojny i reprezentacyjny charakter, natomiast transparentne fragmenty fasady wprowadzają do architektury lekkość i otwierają wnętrze na otoczenie. Najbardziej charakterystyczną częścią budynku jest przestronne foyer. Pełni ono nie tylko funkcję komunikacyjną, ale również stanowi wizytówkę filharmonii i miejsce spotkań publiczności. Duże przeszklenia doprowadzają do wnętrza naturalne światło, dzięki czemu przestrzeń zmienia się wraz z porą dnia i warunkami panującymi na zewnątrz. Widoczne przez fasadę schody podkreślają wielopoziomową strukturę budynku i stają się jednym z głównych elementów kompozycyjnych wnętrza. Foyer opiera się na zestawieniu jasnych, kamiennych powierzchni z cieplejszymi elementami drewnianymi. Proste balustrady, regularne podziały ścian i oszczędna forma detali podkreślają współczesny charakter architektury. Duża wysokość wnętrza, otwarcia między kondygnacjami oraz zmieniające się perspektywy tworzą wrażenie przestronności i porządku. Ruch po schodach i galeriach staje się częścią architektonicznego doświadczenia, a sama droga do sali koncertowej zyskuje uroczysty, reprezentacyjny charakter. Architektura filharmonii łączy monumentalność instytucji kultury z przejrzystością i funkcjonalnością nowoczesnego budynku publicznego. Szczególną rolę odgrywa w niej foyer — jasne, otwarte i uporządkowane wnętrze, które stanowi naturalne przejście pomiędzy przestrzenią miasta a światem muzyki.